Uitvaart Claudia

Op de dag voor haar 33e verjaardag stierf Claudia. Ze liet haar man en drie dochtertjes achter.

Anky (oma): Als de moeder in een gezin met jonge kinderen komt te overlijden, is de begeleiding rond het afscheid van het grootste belang. Ik vond het moeilijk om op een goede manier om te gaan met het grote verdriet van de kinderen, vanwege het definitieve afscheid van hun mama. De dochtertjes van mijn zoon en schoondochter Claudia waren 9, 6 en 4 jaar oud toen Claudia overleed.
Ellen stelde me op mijn gemak. Direct na het overlijden was ze er al heel snel. Na het eerste overleg met haar ging ik naar de kinderen om ze te vertellen dat mama was overleden. Ellen adviseerde mij door te zeggen: “Anky, wanneer je het de kinderen vertelt, zijn al hun reacties goed. Boosheid, verdriet, onbegrip. Ze mogen huilen, lachen, schreeuwen, alles is goed. Grijp niet in, maar geef ze de ruimte”. Dat heeft mij erg geholpen en in de rest van de week kwam dat weer steeds weer terug: laat de kinderen het uiten, het beleven op de wijze die ze zelf aangeven. Ellen wist hun signalen goed te lezen en hier steeds naar te handelen. De kinderen voelden zich op hun gemak bij Ellen, wat ook tijdens de afscheidsbijeenkomst en de begrafenis zelf heel fijn was.

Fauve (dochter, 9 jaar): Ellen werd voor mij als een vriendin. Altijd als ik aan de begrafenis van mama denk, denk ik aan Ellen. Ze is de beste. Ze troostte me altijd als ik verdriet had. We mochten van haar de kist beschilderen, ze gaf mij en mijn zusjes een boek waar wij onze herinneringen in konden opschrijven. Ze is een speciaal persoon voor mij. Ik dacht dat zulke mensen alleen maar serieus enz. konden zijn. Maar Ellen heeft laten zien dat het niet altijd zo is met alle mensen. Dat vind ik. Dit wou ik vertellen.